برند و تجربه دیجیتال

بیشتر هویت‌های برند در ایران برای چاپ طراحی می‌شوند و بعد به‌زور وارد فضای دیجیتال می‌شوند. لوگو در ابعاد کوچک ناخواناست، رنگ‌ها روی صفحه تیره کنتراست ندارند و برای فارسی و انگلیسی دو حس متفاوت ایجاد می‌شود.

کار با یک سؤال ساده شروع می‌شود: مخاطب امروز برند را کجا می‌بیند؟ معمولاً پاسخ، امضای ایمیل، پروفایل شبکه اجتماعی و فاکتور است. بروشور در اولویت بعدی قرار می‌گیرد.

هویت از کوچک‌ترین کاربرد به بزرگ‌ترین طراحی می‌شود، نه برعکس. اگر نشانه در ۱۶ پیکسل کار کند، در تابلو هم کار می‌کند.

انتخاب قلم فارسی و لاتین هم‌زمان انجام می‌شود. دو قلم باید وزن بصری، ارتفاع x و حس یکسانی داشته باشند وگرنه دو زبان مثل دو برند به نظر می‌رسند.

خروجی فقط یک فایل تصویری نیست. یک دیزاین‌سیستم زنده تحویل می‌دهیم که توکن‌های رنگ و تایپ، قواعد فاصله و کامپوننت‌های واقعی کد را در بر می‌گیرد.

قواعد فارسی به‌صراحت نوشته می‌شوند. برای نمونه، فاصله‌گذاری حروف در فارسی مجاز نیست چون حروف را از هم جدا می‌کند.

سیستم به‌صورت متغیرهای CSS پیاده می‌شود تا طراحی و کد از یک منبع بخوانند و با گذشت زمان از هم فاصله نگیرند.

تحویل با یک راهنمای کوتاه و قابل استفاده کامل می‌شود. سند باید در کار روزانه به درد بخورد، نه اینکه فقط تعداد صفحه‌های زیادی داشته باشد.

سیستم با اضافه‌شدن هر کاربرد جدید گسترش پیدا می‌کند و نسخه‌بندی می‌شود.